Jan Koelstra op zijn Avaghon maatfiets: 6 maanden door Noord-Europa.
Jan Koelstra op zijn Avaghon maatfiets: 6 maanden door Noord-Europa.
|
| De fiets bepakt en bezakt Mijn fiets op Børselvfjellet:  |
Van: Jan Koelstra Datum: Tue, 28 Oct 2008 14:42:06 +0100 Aan: <undisclosed-recipients:;> Onderwerp: Verslag 28: Slot Hallo allemaal, ............. bij Leidschendam viel er nog een handjevol hagelstenen en om half 8 was ik thuis. Het was met 214 kilometer de langste etappe van deze reis die bedoeld was om mijn fiets te testen. Wel ik kan zeggen: De fiets is met vlag en wimpel geslaagd! Voor de cijferfreaks nog een paar details: Ik had gepland om ongeveer 16.000 km te gaan rijden, maar het werd iets meer: 17.414,09 km. Hiermee is het mijn langste tocht ooit geworden. Ik kwam 181 dagen na vertrek weer thuis Onderweg plakte ik 1 lekke band (opgelopen toen de buitenband doorgesleten was), verving 3 spaken (alle 3 gekneusd toen ik met een half gesloten slot probeerde weg te rijden van de veerboot in Stavanger) en maakte 67 keer gebruik van een boot. Ik versleet 2 setjes tandwielen en 2 fietskettingen en versleet daarnaast ook een setje remblokjes. Ik fietste in 13 verschillende landen en betaalde naast de euro met 9 andere soorten geld. Mijn tent leed onder het weer: Uiteindelijk heb ik 7 stokdelen van een metalen "manchet" voorzien en heb ik 3 stokken iets ingekort. Onderweg ontving ik bijna 450 berichtjes per email, en ik verstuurde er naast de reisverslagen en foto's zo'n 150. Mijn fotocamera had het ook druk: Ik schoot bijna 5000 foto's, maar de dagelijkse screening zorgde er voor dat ik nu nog ruim 3500 plaatjes over heb. Groet en tot een volgende reis! Jan |
| Engeland, Wales en Ierland
Mijn fiets doet het ook goed op hellingen (dat had ik nog niet
echt kunnen testen). Vooral in Wales ging het flink op en neer: tot 20%! Stavanger (Noorwegen) - Bergen Wandelen op IJsland en ijsbergen Ik vertrok en fietste met een zwakke wind tegen naar
Jökulsárlón, een met ijsbergen gevuld meer aan de
voet van een gletsjer. Ik was hier al vroeg in de middag, en zette mijn
tent op dezelfde plaats neer als 2 jaar eerder. De wind ging af en toe
liggen, zodat het meer spiegelvlak werd. Met zonnig weer langs het meer/rivier Lagarfljót naar de watervallen Hengifoss en Litlanesfoss gefietst. Vanaf hier ging het steil omhoog, maar de weg was geasfalteerd. Het weer was intussen omgeslagen en al gauw reed ik voor de wind en in de wolken (letterlijk). Tegen de avond ging de bewolking hoger hangen, maar de berg Snæfell bleef met de top in de wolk hangen. Ik verliet de asfaltweg en draaide naar het noorden in de richting van Brú, waar ik de volgende morgen in dichte mist heen fietste. De steile afdaling die ik me herinnerde bestond nog steeds, en was bezaaid met vuistdikke keien. Met kramp in mijn vingers van het vele remmen kwam ik zo in het Hrafnkelsdalur aan. Hier trok de mist op, en stak er opnieuw een stevige noorden wind op. Na door de Hrafnkelsá gewaad te zijn volgde er een stukje vlak naar Brú Na Brú sloeg ik 2 keer links af en fietste in de zon en voor de wind uit in de richting van Karahjnúkar. Het pad wordt weinig gebruikt en was redelijk te fietsen. Over de enige stroom van betekenis lag een brug! Steenwoestijn in het Álftadalur:  Op de Faroer eilanden en verse tijd Zonder tijd en met pijn in het hart vertrok ik uit IJsland. Het zonnetje scheen boven de fjord, maar eenmaal op zee werd het bewolkt. Papagaaiduikers:  |
Bij aankomst in Tórshavn was een klokkenmaker snel gevonden. Ik
moest alleen wel anderhalf uur wachten voordat de winkel open ging.
Hierna was de batterij van mijn horloge in een paar minuten vervangen
en kon ik met verse tijd op pad. Ik fietste met weinig wind en af en toe een bui naar Klaksvík op het eiland Borðoy. Er bleek hier 3 dagen "Sommerfestival" te zijn, met ´s avonds een paar optredens van lokale en internationale bands. (o.a. Smokie en Melanie C). Elk grasveldje in het stadje bleek vol te staan met caravans, campers en tenten. Het was intussen te laat voor het veerbootje naar Svinoy, dus bleef ik op de camping van Klaksvík, die net buiten het stadje ligt. Tot mijn verbazing stonden hier maar 3 tentjes. Midden Noorwegen en verder naar het noorden Een groet uit Trondheim, waar ik de laptop van een andere reiziger mag lenen om te internetten ;-) Er blijkt in de 3e stad van Noorwegen geen internetcafe te zijn. Internetten kan alleen in de bibliotheek, en die is op zondag gesloten. Bij aankomst in Bergen regende het, maar op weg werd het droog. Ik volgde min of meer de E16 naar Voss. Min of meer omdat er regelmatig een tunnel verboden was voor fietsers, en er dan omgereden moest worden. Ik heb 1 bordje genegeerd, de omweg was 80 km, en er was bijna geen ander verkeer... Spiegeling in de Fiskefjord bij het eiland Tjeldsøy:  Na Trondheim heb ik vooral veel regen gehad, maar vrijwel geen wind.Even voor Namsos trof ik 2 fietsers, studenten, een Duitser en een Zwitser die ook op weg waren naar het noorden. Ze stonden te schuilen voor de regen, maar toen ik ze het weerbericht had verteld besloten ze maar in de regen verder te gaan. Ze stoven met een noodgagng de parkeerplaats af, en ik had moeite om ze bij te houden. Dit duurde een minuut of 10 en toen zakte het tempo wat. Bij het eerste klimmetje viel Marco (de Duitser) vrijwel stil, en Mauro (de Zwitser dus) hield me ook niet bij. Op de camping kreeg ik later te horen dat ik voor een flachlander verdammt schnell ein berg hoch fahre... Mijn antwoord dat dat komt omdat ik 2 maal zo oud ben dan zij werd met een zuur lachje ontvangen. Langs de westkust van het eiland Senja:  Het vinden van campings die open zijn begin lastig te worden: Het seizoen is hier voorbij en de eerste campings zijn al weer gesloten. Ook blijken er dus campings opgeheven te zijn. Het vinden van een mooi "wild" plekje is echter geen enkel probleem. Straks gaat het verder met de huigbåt naar Skjervøy. Wild kamperen langs de Porsangerfjord:  Poolcirkel en Finland Een groet vanuit een café op de poolcirkel in Finland. Rendieren:  Na Honningsvåg schoot het flink op: Relatief weinig hoogteverschillen en ook heel weinig wind. Het lichte briesje dat er soms stond had ik tegen. Al met al fiets ik nu zo'n 1000 kilometer per week en gaat de totaalstand nu richting 13000. Na het oversteken van de poolcirkel ben ik wat naar het oosten getrokken en langs de Russische grens door een puntje van Karelië gefietst (het finse deel). Het was eerst nog een paar dagen miezerig, maar later brak de zon door en werd het elke dag een graadje warmer, tot het vandaag 17 graden was! De wind was meestal zwak en kwam uit het zuiden of zuidwesten (vandaag noordwest). 's Nachts en 's morgens vroeg was het meestal windstil. 's Morgens hing er wel vaak eerst nog een paar uur mist, en dan was het een graad of 6. Kortom prima weer om te fietsen. Grenspaal:
 Estland Een groet uit Pärnu in het zuidwesten van Estland. Het is een ander land dan alle voorgaande waar ik was: Het is vooral plat met een paar kleine uitzonderingen. De oude binnenstad van Tallinn ligt op een heuvel waar een stadsmuur omheen gebouwd is. De muur met torens en poorten deed en beetje denken aan Visby op het eiland Gotland. Ook het wegdek, zwerfkeien en -keitjes komen overeen. Vuurtoren op het zuidelijkste puntje van Saaremaa:  Via Zweden, Denemarken en Duitsland huiswaarts Ik ben niet de enige die op weg is naar het zuiden: In Estland vlogen grote groepen kraanvogels over en in Zweden waren het vooral ganzen en een paar groepen kivieten die koers naar naar het zuiden zetten. In de buurt van Anholt vlogen grote zwermen spreeuwen. |
