Forensenechtpaar - Ans en Cor

EIke dag vakantie

Cor Jansen (48) fietst al heel lang. Tien Jaar geleden ontmoette hij zijn vrouw Ans (43) op zijn werk. Hij stak haar aan met het fietsvirus en tot voor kort reden de twee dagelijks samen van Druten naar Nijmegen en terug over de Waaldijk.

Ans en ik zijn wat je noemt lange afstand fietsers. Wij rijden rond de 10.000 kilometer per jaar. 's Zomers of in het najaar gaan we meestal naar Toscane. Maar we maken ook andere tochten. Vorig jaar hebben we een rondje Oostenrijk gefietst en in het afgelopen voorjaar zijn we naar Frankrijk geweest, waar we het grootste deel van de Tour hebben gereden.

Het fietsforensen doen we om te trainen. Wij fietsen dagelijks heen en weer van Druten naar Nijmegen. Dat is een afstand van ongeveer 47 kilometer. Het is een heel prettig stuk om te rijden, omdat we over de Waaldijk gaan. Dat is een fietspad van 19 kilometer waar geen auto's langs komen. Ik zeg dat met nadruk, want ik kan er niet tegen wanneer ik als fietser tussen de uitlaatgassen zit. Dan haak ik af. Ik besef dat ik geluk heb, want erg veel van dit soort vrij liggende fietspaden zijn er in Nederland natuurlijk niet. We gaan niet zo snel als een racefietser. Maar we fietsen wel altijd stevig door. We hebben randonneurs met fietstassen voor en achter. Het voordeel daarvan is dat we veel bagageruimte hebben. We kunnen at onze kleren altijd meedragen en dat doen we dus ook. Wij laten niks op ons werk achter, zelfs geen extra paar schoenen. Na het werk halen we vaak onze boodschappen nog even snel in Nijmegen. Die gaan ook mee in de tassen. We krijgen onderweg wel eens commentaar van mensen. Ze denken dan dat we op reis gaan en wensen ons een prettige vakantie, haha.

We werken allebei bij een uitgeverij; Ans als administratief medewerkster en ik in het magazijn. Op ons werk zijn alle voorzieningen die we als fietsforens nodig hebben: een goede plek om de fietsen te stallen en ruimte om ons om te kleden en de natte spullen op te hangen. 's Zomers hangen we de kleren buiten te drogen. Er was vroeger ook een douche, maar die is helaas gesneuveld in de verbouwing. We hebben toen als oplossing speciale fietskleding gekocht van 0dlo. Daarin word je wel nat van het zweet maar je gaat niet stinken. Onze collega's lopen dus niet met een boog om ons heen vanwege de stank of zo.

Ans en ik doen dit al tien jaar samen. Wij zijn de enigen op ons werk die fietsen. Onze collega's stonden er altijd positief tegenover, wat erg belangrijk is.
Helaas is nu alles afgelopen. Ans en ik hebben namelijk allebei een andere baan. Zij gaat werken als administratief medewerkster bij een transportbedrijf en ik als portier/chauffeur bij de Universiteit van Nijmegen. Ik hoop dat ik naar mijn nieuwe werk kan blijven fietsen, ook al is het dan in mijn ééntje. Maar het hangt van de voorzieningen af of ik ermee doorga. Ik zal het eerst een beetje aftasten. Het is altijd even afwachten hoe ze er tegenover staan

tekst: Sjiva Janssen/ Foto: Van Altena (vakfotografie)
 

Fiets #10-2000