Door Henk Kamphuis
Dieppe – Paris
Paris – Luchon
Op
mijn tocht van 7,5 maand door 17 landen [15000 km] pak ik ook nog even
2 Fleches de France mee. Toen ik in Lapland fietste seinde ik Jan
Pieter in dat ik dit plan in mijn hoofd had en dat de stempel kaarten
aangevraagd konden worden.
Met mijn fietsmaat Frenk [ligfietser]
op weg vanuit Nederland door Belgie ri Dieppe waar we onze eerste
stempel zouden halen als startpunt voor de Fleche Dieppe-Paris. Door
Belgie zijn we in twee dagen het gaat meteen als een zonnetje en we
hebben er plezier in, we drinken zo hier en daar koffietjes, zoals de
Belgen dat zo mooi zeggen en we fietsen verder langs een mooi kanaal.
Het is najaar en de bladeren zijn al mooi verkleurd en vallen van de
bomen een serene rust hangt er als we in de vroege ochtend ontbijten
voor onze tentjes en op de fiets stappen om weer een etappe te maken ri
Paris. In Dieppe valt de regen met bakken uit de lucht en mijn stemming
zakt tot onder het 0 punt, Frenk kan daar iets beter tegen en zorgt dat
de stemming er in blijft. Het is een mooie route waar we fietsen en
zelfs de zon laat zich zo nu en dan weer zien. We fietsen de
touristique versie maar maken toch de nodige km per dag, vaak dik boven
de 100 km, we komen door mooie valleien en kamperen soms bij een boer
in de tuin dit omdat de meeste campings in oktober gesloten zijn.
In
Parijs overnachten we in een Hotel ergens in een voorstad, en we doen
Paris in een dag, Frenk had de kaarten ter voorbereiding heel mooi
ingetekend en zo konden we lekker doorfietsen in de immens grote stad.
Paris is “mijn” stad ik voel me daar als een vis in het water en toen
we bij
“au pied de Couchon” [de officiële stempelplaats] waren en
we een koffie met gebakje voor 30 Euro namen kon de dag niet meer
kapot. We zitten dan in hartje Parijs en dan is het zaak weer uit de
stad te komen op weg naar Luchon.
Het zonnetje staat weer hoog aan de hemel en we fietsen door mooie
gebieden eigenlijk word het steeds mooier. We komen langs en over de
Loire en genieten van de stilte in de nacht als we in onze tentjes
liggen, het enige wat je hoort is af en toe een uil…. Heerlijk die rust. |
Als
we bij de Dordogne laat in de avond geen camping vinden moeten we
noodgedwongen de tent aan de oever opzetten ook staan er twee campers
die nacht. Tijdens noodweer worden we bij een Duits echtpaar
uitgenodigd in de camper en zo hadden we en gezellige avond met de
mooiste verhalen.
Het fietsen gaat mooi gelijk op we zijn aan elkaar gewaagt en we houden
het tempo er goed in, ik op mijn Avaghon randonneur en Frenk op zijn
ligfiets. Voor mij is Frankrijk een geweldig mooi land om te fietsen,
mooi kleine wegen en het verkeer wat je tegenkomt houd rekening met de
fietser. We fietsen over de zgn “D wegen” deze zijn rustig
en voeren je langs mooie oude dorpjes waar altijd wel een koffie met
een stuk vla te krijgen is.
Voor de Pyreneeën gaat Frenk li af ri Narbonne waar hij de trein
naar huis zal nemen, ik fiets dan door naar Luchon. We nemen afscheid
en ik fiets weer alleen, dat is altijd even wennen na zo een gezellige
tijd. Komt bij dat het herfst is en ik geen fietsers en tourist meer
tegen kom. Lig dan vaak al vroeg in mijn tentje ergens diep in een bos,
langs een beek of in een weiland. In Luchon blijf ik 2 dagen om wat aan
mijn fiets te kunnen doen, ik had het geluk daar een geweldig mooi oud
zaakje aan te treffen met een aardige fietsenmaker. Ik mocht buiten
naaste hem staan [ binnen stond zoveel rotzooi dat we er niet meer bij
in konden]om met mijn fiets te prutsen. Hij had al enorm veel
meegemaakt en kende al de grote namen uit de Tour de France, trots liet
hij me foto’s zien van renners waar hij ooit mee gefietst had.
In Luchon was het ijskoud ik moest maken daar weg te komen, met het ijs
dik op mijn tent word ik wakker na twee koude nachten. Ik vertrek over
de Pyreneeën Spanje in op weg naar Malaga.
Weer twee Fleches er bij, ik zit nu op een totaal van negen. Ik fietste eerder met ERN,
Lille en Calais met Jan Pieter fietse ik Charleville en Hendaye, met
mijn dochter Roos fieste ik Strasbourg om vervolgens alleen van uit
Parijs door te fietsen naar M.S.Michel en ik fietse Marseille-Paris
[ben hiermee koploper van Nederland]
Ooit wil ik ze allemaal volbracht hebben , dan ken ik Frankrijk op mijn
duimpje want iedere uithoek heb ik dan gezien. Het is een leuke manier
om Frankrijk te leren kennen en ik voel me daar een randonneur in het
land met een rijke wieler geschiedenis
Henk Kamphuis
|
